Nie będzie jed­nak o beat­bok­sie, ale o czymś powszech­niej­szym. Generalnie, pop nie jest moim ulu­bio­nym gatun­kiem muzyki, ale cza­sami zda­rzają się perełki, które naprawdę mi się podo­bają. Do takich należy debiu­tancka płyta Emmy Rossum. Pewnie to nazwi­sko wielu oso­bom nic nie mówi, ale mogły się natknąć na nie w kilku fil­mach. Może nie są to wiel­kie hity, ale o Pojutrze, Rzece tajem­nic, czy Upiorze w Operze można było już usły­szeć. To wła­śnie pod­czas oglą­da­nia tego ostat­niego filmu, po raz pierw­szy zetkną­łem się z Emmy. Zagrała tam główną rolę Christine, a z racji tego, że to adap­ta­cja musi­calu, musiała także ją zaśpie­wać. Według mnie, wyszło jej to zna­ko­mi­cie i nie tylko według mnie, ponie­waż zdo­była za tę rolę kilka nagród. Kiedy dowie­dzia­łem się, że nagrała popową płytę, tro­chę się zanie­po­ko­iłem, że będzie to kolejna Britney Spears, ale jed­nak miło mnie zaskoczyła.

Continue reading →

Chciałbym roz­po­cząć serię wpi­sów, w któ­rych chiał­bym przed­sta­wić utwory muzyczne, które w danej chwili uwa­żam za warte pole­ce­nia. Nie wiem jesz­cze jakie będą kry­te­ria dla nich, ale naj­waż­niej­szym na pewno będzie mój gust. Nie będę pisal o czymś, co mi się nie podoba.

Na pierw­szy ogień idzie John Petrucci ze swom Lost Without You zagra­nym na kon­cer­cie G3 (Satriani, Vai i Petrucci) w Bostonie w 2001 roku. Sporo osób pew­nie wie, kto to jest, ale wszy­scy, któ­rym jego nazwi­sko nic nie mówi, niech naj­pierw posłu­chają, a dopiero póź­niej zaczną czy­tać dal­szą część. Taka mała zagadka, dla tych wszyst­kich nie zna­ją­cych twór­czo­ści tego arty­sty. Spróbujcie zamknąć oczy i w cza­sie pierw­szej minuty odgad­nąć na jakim instru­men­cie gra Petrucci. Tym wszyst­kim, któ­rzy go nie znają, lub lepiej znają się na muzyce może się to wydać śmieszne, ale efekty mogą być zaskakujące.

John Petrucci — Lost Without You
Continue reading →